Մորգենշտեռնը դեկտեմբերի 19-ին նախատեսում է ելույթ ունենալ Երևանում: Համերգին մի քանի ամիս կա, բայց արդեն քննարկումներ են ընթանում, կարծես դա ոչ թե երաժշտական ​​երեկո պետք է լինի, այլ երկրի ճակատագրի որոշում: Արտիստին անվանում են «Հայաստանի քրիստոնեական արժեքներին» սպառնալիք:

«Սուրբ Հայաստան» կրոնական և կրթական նախաձեռնությունը պահանջում է արգելել համերգը: Իրենց գրառումներում Մորգենշտեռնին անվանում են «Հակաքրիստոս», նշելով նրա 666 դաջվածքը, սկանդալները, թմրանյութերի մասին երգերը, հայհոյանքները և սադրիչ ելույթները:

Կա նաև վրդովմունք այն բանի համար, որ համերգը ներառվել է ռուսների համար նախատեսված շրջագայությունների մեջ: Ծրագիրը ներառում է Խոր Վիրապ, Նորավանք, Սևան, իսկ երեկոյան՝ Մորգենշտեռն: Սա իսկապես տարօրինակ համադրություն է, և նման երթուղիներ կազմակերպողների համար հարցերը հասկանալի են: Արտիստի դեմ ուղղված բողոքները լիովին անհիմն չէին: Նա միշտ հույսը դրել է ցնցող արժեքի և գռեհկության վրա՝ հեշտությամբ շոշափելով թեմաներ, որոնք վիրավորում են որոշ լսարանների: Մարդկանց վրդովեցնելը գործնականում նրա աշխատանքի մի մասն էր, ուստի դժվար է զարմանալ, որ որոշ մարդիկ նրան չեն սիրում։

Նմանատիպ սկանդալ էլի էր բռնկվել Հայաստանում։ Համերգը նախատեսված էր 2022 թվականի մարտի 11-ին՝ Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում։ Հայտարարության հրապարակումից անմիջապես հետո սոցիալական ցանցերը լցվեցին բողոքի ցույցերով։ Ռեփերին մեղադրեցին թմրանյութերի տարածման, անբարոյականության և քրիստոնեական արժեքների խաթարման մեջ։ Օգտագործվեց նաև «սատանիզմ» բառը՝ նրա դեմքին 666 թվի դաջվածքի պատճառով։ Կազմակերպիչները՝ «Prime Production»-ը, հայտարարեցին, որ իրենց հետապնդում և սպառնում են։ Նրանք չեղարկեցին համերգը ամսաթվից վեց շաբաթ առաջ։

Այսպիսով, ներկայիս արշավը առաջինը չէ, և վերջինն ազդեցություն ունեցավ։

Փոփոխվել են նաև փաստարկները։ 2022 թվականին բողոքները կենտրոնացած էին քաղաքականության և պատերազմի վրա։ Այժմ կրոնը և «հոգևոր անվտանգությունն են» առաջնագծում։ Պատճառը տարբեր է, բայց օրինաչափությունը նույնն է. արտիստին հայտարարում են՝ որպես շատ մեծ բանի սպառնալիք։ Նախաձեռնության գրառումների մեկնաբանություններում ելույթն ավելի ու ավելի հաճախ վերագրվում է ոչ թե երաժշտությանը, այլ գաղափարախոսությանը: Կան պնդումներ, որ համերգը քրիստոնեության դեմ ավելի լայն արշավի մաս է կազմում: Որոշ օգտատերեր իրադարձությունները կապում են Հայաստանի ներքին քաղաքականության և Նիկոլ Փաշինյանի հետ։

Սա չի նշանակում, որ քննադատները փաստարկներ չունեն: Մորգենշտեռնն ունի սադրանքների հարուստ պատմություն՝ թմրանյութերի թեմաներ, հայհոյանքներ, սեռականացված պատկերներ և հակասություններ ստեղծելու միտումնավոր փորձ: Հենց սա է հիմք հանդիսացել նրա ժողովրդականության համար։

Սակայն վերջին տարիներին շատ բան է փոխվել: Նա հեռացնում է դեմքի դաջվածքները, այդ թվում՝ 666 դաջվածքը, որը 2022 թվականին դարձավ համերգի դեմ հիմնական փաստարկներից մեկը: Նա նշել էր, որ փնտրում է իր հավատքը, իսկ 2026 թվականին հաղորդվեց, որ նա հուդայականություն է ընդունել և ստացել է Իսրայել Եհուդա անունը: Նա պնդում է, որ հրաժարվել է թմրանյութերից և ալկոհոլից։

Թվում է, թե քննադատները վիճում են մի խորհրդանիշի համար, որը արտիստն ինքը ջնջել է: Անցյալը չի ​​անհետանում, և դրա վերաբերյալ հարցերը մնում են։

Մորգենշտեռնի կենսագրությունը չի սահմանափակվում սկանդալներով. նա հայտնի է նաև իր բարեգործական նախագծերով։ Պարզապես նման թեմաները սովորաբար այդքան մեծ աղմուկ չեն բարձրացնում, և դրանց շուրջ աղմուկը քիչ է։

Սա արդարացում կամ պատասխան չէ քննադատներին։ Պարզապես հանրային կերպարի նման մասը աշխատանքի մի մասն է։ Սկանդալային կերպարը, որպես կանոն, մասնագիտության մի մասն է. արվեստագետների մեծ մասն ունի ուշադրություն գրավող կերպար, և սադրանքները վաղուց սովորական երևույթ են շոու բիզնեսում։ Մորգենշտեռնի ներկայիս կենսակերպը նույնպես բոլորի սրտով չէ։ Բայց մարդուն գնահատելիս կարևոր է հաշվի առնել երկու կողմերն էլ։

Հայաստանը բազմիցս հյուրընկալել է արվեստագետների, որոնց հետ տարբեր վերաբերմունք է ցուցաբերվել։

Անհրաժեշտ չէ հավանություն տալ յուրաքանչյուր այցելուի, բայց նաև չկա պատճառ պահանջելու, որ յուրաքանչյուր շրջագայող արվեստագետ հանդես գա որպես բարոյական կողմնացույց։ Մորգենշտեռնը գալիս է ելույթ ունենալու, այլ ոչ թե քարոզելու։

Միակ կետը, որտեղ քննադատությունը հատկապես սուր է թվում, վերաբերում է տուրիստական ​​փաթեթներին։ Մեկ բան է, որ մեկը որոշի մենակ գնալ համերգի։ Բոլորովին այլ բան է, երբ երթուղին մշակվում է այնպես, որ սուրբ վայրերն ու շոու-բիզնեսը նույն շրջագայության մաս են կազմում։ Սա ներկայացման և մարքեթինգի հարց է, այլ ոչ թե հավատքի, և նրանց մտահոգությունը, ովքեր նման համադրությունը անտեղի են համարում, հասկանալի է՝ անկախ արտիստի նկատմամբ իրենց վերաբերմունքից։

Հավատացյալ քրիստոնյայի համար 666 թիվը շատ կոնկրետ նշանակություն ունի, և սադրիչ երգերում կրոնական խորհրդանիշները կարող են վիրավորական լինել։

Բայց սա չի նշանակում, որ տոմս գնած մեկը ինչ-որ բան է անում իր հավատքի դեմ։ Հավատացյալը կարող է լսել Մորգենշտեռնին։ Անհավատը կարող է գնալ եկեղեցի։ Իսկ ոմանց համար միևնույն է։ Հավատքն ու երաժշտական ​​ճաշակը հատվում են ավելի բարդ ձևերով, քան բանավեճի մասնակիցները գիտակցում են։ Եկեղեցին հազիվ թե պաշտպանության կարիք ունենա միկրոֆոնով բեմ բարձրացող յուրաքանչյուրից, իսկ մեծահասակներն իրենք են որոշում, թե երեկոյան որտեղ գնան։