Բլոգեր Նինա Տիտանյանը հայրիկի կորստից հետո գրառում է կատարել, որը ներկայացնում ենք ստորև․
Մարտի 10-ից հետո էնքան եմ փորձել միտքս շեղեմ, էնքան, որ ուղեղս արդեն ոչ մի վատ բան չի կարում նորմալընկալի։ Մոտս անընդհատ սպասում ա, որ վատ բան ա լինելու, ու դրա պատճառով ընդհանրապես չեմ կարողանում հանգիստ զգալինձ ոչ մի տեղ։
Ուղեղս չի թողնում հանգստանամ, ու տրամս ավտոմատ ընկնում ա, չեմ վայելում ոչ մի բան իմ կյանքում հիմա, ու դրանից ներսումս դատարկություն ա:
Ինչ էլ անում եմ, ուր էլ գնում եմ, մի հարց ա առաջանում գլխումս՝ «լավ, բայց ինչի՞ եմ ստեղ, իմաստը ո՞րն ա»։
Թարսի պես, ինչքան տարօրինակ, վատ էներգիայով ու նեգատիվ մարդ կա՝ ինձա ռաստ գալիս, ու պարտադիր մի նոր վատ էմոցիա ա մտցնում:
Ու ես էլ շատ ծանր եմ տանում՝ լյուբոյ մարդու ասածը։
Ոպշիմ, լավչի վիճակս ու հենց հիմա հասկացա, որ սպառված եմ՝ ֆուլլ»:
